பயங்கரவாதத்திற்கு இஸ்லாத்தில் இடமில்லை

’பயங்கரவாதத்திற்கு இஸ்லாத்தில் இடமில்லை’

டாக்டர் முகம்மது தாஹிருல் காதிரி

”வன்முறை வழிவகைகள் நமது கலிபாக்கள் மற்றும் இஸ்லாமிய அறிஞர்களின் சிந்தனை அல்ல. அவை இஸ்லாமியக் கொள்கைகளுக்கு மாறானவையாகும் என்பதை எனது புத்தகத்தில் Ampicillin online விளக்க முயன்றுள்ளேன்”

  இஸ்லாமிய இறையியல் அறிஞரும் இஸ்லாமிய சட்டவியல் வல்லுநருமான டாக்டர் முகம்மது தாஹிருல் காதிரி அவர்கள் எழுதிய பயங்கரவாதம் மற்றும் மனித வெடிகுண்டு தாக்குதல்களுக்கு ஃப்த்வா” – என்ற நூல் 2012- ஆம் ஆண்டு வெளிவந்தது. நூல் வெளியீட்டிற்காக டெல்லி வந்திருந்த டாக்டர் தாஹிரை Frontline ஆங்கில இதழுக்காக நேர்காணல் கண்டவர் அஜோய் ஆசிர்வாத் மகாபிரஷஸ்தா. நேர்காணலின்போது இஸ்லாமிய இறையியல் குறித்தும், உலகு முழுவதும் அரசியல் காரணங்களுக்காக அதன் பொருள் எவ்விதம் தவறாகப்புரிந்து கொள்ளப்படுகிறது என்பது பற்றியும் விளக்கினார். கருத்து வேறுபாடுகள் இஸ்லாத்தில் எப்போதுமே இருந்துவரும் ஒன்றுதான் எனவும், சண்டையில் ஈடுபாடற்ற அப்பாவி மக்களைக் கொல்லும்படி இஸ்லாத்தின் எந்த சிந்தனைக் குழுவும் ஒருபோதும் போதித்ததில்லை எனவும் கூறினார்.

நேர்காணலிருந்து பொருத்தமான சில கேள்வி/பதில்களை தமிழில் மொழிபெயர்த்தவர் முடவன்குட்டி முகம்மது அலி.

’ஷெய்குல் இஸ்லாம்’ என பிரபலமாக அறியப்படும் டாக்டர் முகம்மது தாஹிருல் காதிரி- புகழ்பெற்ற இஸ்லாமிய இறையியல் அறிஞரும், இஸ்லாமியச் சட்டவியல் வல்லுநருமாவார். 1951-ல் பாக்கிஸ்தானின் ஜாங் நகரில் பிறந்தார். மதினாவிலுள்ள பாரம்பரியமிக்க ‘மதரசா-அல்-வுலும்-அல்-ஷரிய்யா’-வில் மார்க்கக் கல்வியைத் தனது 12 வயதில் தொடங்கினார். அரபு செவ்வியல் மற்றும் அறிவியல் மரபு வழிக் கல்வியை தனது தந்தையிடமிருந்தும், மார்க்க அறிஞர்களிடமிருந்தும் பெற்றார். பஞ்சாப் பல்கலைக்ழகத்தில் ( லாகூர், பாக்கிஸ்தான்) ஆனர்ஸ் பட்டப்படிப்பில் முதல் வகுப்பில் தேறிய டாக்டர் தாஹிர் இஸ்லாமியக் கல்வியியலில் தனிச்சிறப்புடன் முதுகலைப் பட்டமும் பஞ்சாப் பல்கலைக் கழகத்தில் சட்டவியலில் முனைவர் பட்டமும் பெற்றார். பின்னர் இஸ்லாமிய சட்டவியல் விரிவுரையாளராகவும் இஸ்லாமிய சட்டமியற்றல் துறைத் தலைவராகவும் பணியாற்றினார். இஸ்லாம், இறையியல், சூஃபியிசம்   குறித்து தொடர்ந்து எழுதிவரும் டாக்டர் தாஹிரின் நூல்கள்  நானூறுக்கும் அதிகமாக வெளிவந்துள்ளன. ஆய்வாளர்: சிறந்த சொற்பொழிவாளர். உருது ஆங்கிலம் அரபு ஆகிய மொழிகளில்  உலகு முழுவதும் தொடர்ந்து சொற்பொழிவாற்றி வருகிறார். மின்ஹஜ்ஜுல் குர்ஆன் என்ற சர்வதேச அமைப்பின் நிறுவநர். தீவிரவாதமற்ற இஸ்லாத்தை போதிக்கும் இந்த அமைப்பு உலகில் 55 நாடுகளில் இயங்கிவருகிறது.

  கேள்வி: சமீப காலமாக பல முஸ்லிம் அறிஞர்கள் ஜிகாத்   (அறப்போர் )      என்பதன் பொருளை அரசியல்ரீதியாக விளக்க முயன்றுள்ளனர். ஆனால்  நீங்களோ பயங்கரவாததிற்கும் மனித வெடிகுண்டு தாக்குதல்களுக்கும்    இஸ்லாமியத் தத்துவத்தில் இடமில்லை என ஜிகாத்- திற்கு பகுத்தறிவுக்கு ஏற்ப  காரண காரியங்களுடன் மதரீதியாக விளக்கம் தர முயன்றுள்ளீர்கள்.

 .

 பதில்: உள்நோக்கங்கொண்ட தங்களின் குறிக்கோளை அடைவதற்காக    மதத்திற்குள்ளிருந்தே சிலர் பயங்கரவாதச் செயல்பாடுகளுக்கு நியாயம்    கற்பிக்கின்றனர். இஸ்லாம், திருக்குர்ஆன், சுன்னா  (நபி வழி ) இவற்றுக்கும்  பயங்கரவாதத்திற்கும் ஒரு சம்பந்தமுமில்லை என்பதைத் தெளிவுபடுத்தியாக  வேண்டும். இதற்காக திருக்குர்ஆன் விளக்க உரைகள், இஸ்லாமியச்  சட்டவியலாளர் கருத்துக்கள், இஸ்லாமிய சமுதாயம் ஆகியவற்றை நுணுகி  ஆராய வேண்டியதிருந்தது. அமைதிக்கும் சமாதானத்திற்குமே இஸ்லாம்  முக்கியத்துவம் தருகிறது. தீவிரவாதம் மற்றும் வன்முறையைத் தூண்டும்  விளக்கங்கள் உண்மையான இஸ்லாமிய போதனைகளிலிருந்து விலகியவை    ஆகும்.

     உதாரணமாக: ஜிகாத், உயிர்த்தியாகம் அல்லது சண்டையிடல் என்னும்  கருத்தாக்கம் என்ற சொற்கள் ’சண்டையில் ஈடுபாடற்ற முஸ்லிமல்லாத அப்பாவி  மக்களை கொல்வது’- என்பதாக எந்த இஸ்லாமிய நூல்களிலும் ஒருபோதும்  பயன்படுத்தப்படவில்லை. இந்தச் சொற்களில்  எதுவும் பெண்கள், குழந்தைகள்,  முதியோர், மதபோதகர், நோய் நொடியுற்றோர் ஆகியோரைக் கொல்வது  என்பதாகவும் பொருள்படாது. இவர்களைக் கொல்ல இஸ்லாத்தில் அனுமதியில்லை. கோயில்கள், சர்ச்கள், யூதவழிபாட்டு ஆலயங்கள், பிற வணக்கத்தலங்கள் ஆகியவற்றை இடித்துத் தகர்ப்பது ஆகியவை இஸ்லாத்தில் தடுக்கப்பட்டுள்ளன. ’நியாயமான போர்’ அல்லது ’தம்மைத் தற்காத்துக் கொள்வதற்காக மட்டுமே போரிடல்’ ஆகிய சந்தர்ப்பங்களில் தாம் இச்சொற்கள் உபயோகிக்கப்பட்டுள்ளன. போர்க்களத்தில் இரு படைகள் மோதிக்கொள்ளும்போது மட்டுமே இந்தச் சொற்கள் இஸ்லாமியச் சட்டப்படி ஏற்றுக்கொள்ளத் தக்கவையாகும். ஒரு தனிக்குழு ஜிகாத்-தைப் பிரகடனப்படுத்த முடியாது. இது அத்தகைய குழுக்களின் உரிமையோ, சிறப்புச்சலுகையோ அல்ல. இரண்டு ராணுவங்கள் அல்லது இரு நாடுகளுக்கிடையே  நடக்கும் போரின்போது கூட பல கட்டுப்பாடுகளை இஸ்லாம் விதித்துள்ளது. தளர்ந்து போய்விடாமல் நமது பொருளாத்தைப்  பாதுகாக்கும் காரணத்தால் வர்த்தகர்களும் விவசாயிகளும் கொல்லப்படக் கூடாது. பெண்கள் குழந்தைகள் மற்றும் ஏற்கனவே குறிப்பிட்டுள்ள பிற குழுக்களைக் கொல்வதற்கும் இஸ்லாத்தில் அனுமதியில்லை. அவசியமில்லாமல் மரங்களை வெட்டுவதற்கும் அனுமதியில்லை. இவை அனைத்தும் தடை செய்யப்பட்டவை என்பது முஸ்லிம் சமுதாயம் அறிந்த ஒன்றுதான்.  ‘ஒரு முஸ்லிமைக் கொல்வது மனித குலம் முழுவதையும் கொல்வதற்குச் சமமாகும்’ என்பதாக திருக்குர்ஆன் வாசகத்திற்கு தவறான பொருள் விளக்கம் தந்து அதனைச் சில பயங்கரவாத அமைப்புகள் பரப்பிவருகின்றன. ஆனால் திருக்குர்ஆனோ “ மனித உயிரைக் கொல்வது” எனத் திட்டவட்டமாக வரையறுத்துக் கூறுகிறது. ( ’முஸ்லிமைக் கொல்வது’- என்பதாக அல்ல). எனவே ‘ஒரு மனித உயிரைக் கொல்வதென்பது மனிதகுலம் முழுவதையுமே கொல்வதற்குச் சமம்” என்பதே திருக்குர்ஆன் வாசகம். ’மனித உயிர்’- என்ற பொருளில் நஃப்சன் என்ற சொல் திருக்குர்ஆன் முழுவதும் உபயோகப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

கேள்வி: பயங்கரவாத அமைப்புகளின் அரசியல் செயல் திட்டம் தான் இஸ்லாமியச் சட்டத்தை இவ்விதம் குறிப்பிட்டவிதமாகப் பொருள் விளங்கிக்கொள்ள வழிவகுக்கிறது என்று கூறுகிறீர்களா..?

பதில்: அரசியல் செயல் திட்டமோ அல்லது சர்வதேச செயல் திட்டமோ மட்டுமல்ல. சமுக, பொருளாதாரக் காரணிகளும், ஆங்காங்கே உள்ள  அரசாங்கங்களின் சித்தாந்தங்களும் இதற்கு காரணமாக இருக்கலாம். இது போன்ற வன்முறை,  அதன் சித்தாந்தப் புரிதல்களுடன் இஸ்லாத்தில் ஊடுருவிப் பரவியுள்ளது. முஸ்லிம் உலகு நெடுகிலும் வாழும் மக்களின் சமுக அரசியல் விரக்தியின் வெளிப்பாடாகவும் இது இருக்கலாம். எனினும் இத்தகைய அரசியல் பிரச்சினைகளும் சமயப் புரிதல்களும் ஒன்றோடு ஒன்று கலத்தல் கூடாது. அரசியல் பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வு காண அமைதியான ஜனநாயக வழிமுறைகள் இருக்க முடியும். சண்டையில் ஈடுபாடற்ற முஸ்லிமல்லாத அப்பாவி மக்களைக் கொல்வதற்கு ( ஏன் முஸ்லிம்களைக் கொல்வதற்கும் தான்) இஸ்லாமோ, இஸ்லாமிய போதனைகளோ அனுமதிப்பதில்லை என்பது தெள்ளத்தெளிவாக உணர்த்தப்படவேண்டும். ஆனால் தற்போது நிலவும் நிகழ்வுகள் கண்டிக்கப்பட வேண்டியவை மட்டுமல்ல. திருக்குர்ஆனின் போதனைகளைக் கருத்தில் கொண்டு விளக்கப்பட வேண்டியவையுமாகும்.

கேள்வி: இஸ்லாத்தில் தாராளமயக் கொள்கைகள் குறித்து உங்கள் புத்தகம்பேசுகிறது. கருத்து வேறுபாடுகளுக்கு இஸ்லாமிய வரலாற்றில் இடமுண்டு என்பது பற்றியும் இறையியல் ரீதியாக அது எவ்விதம் நியாயப்படுத்தப்பட்டது என்பது பற்றியும் கூறமுடியுமா..?

பதில்: பதினான்காம் நூற்றாண்டிலிருந்தே கருத்து வேறுபாடுகளுக்கு இஸ்லாத்தில் இடமிருந்து வந்திருக்கிறது. “ லா இக்ற ஐ தீன்”  என குர் ஆன் கூறுகிறது. இஸ்லாத்தைத் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டிய கட்டாயம் யார் மீதும் இல்லை. அதே சமயம் இஸ்லாத்தின் தீனுக்குள்ளும் நிர்ப்பந்தம் ஏதுமில்லை. எனவேதான் இஸ்லாத்தில் சட்டவியல் சிந்தனைக் குழுக்கள் பலவற்றில் கருத்து வேறுபாடுகள் நிலவுவதைக் காண்கிறோம். இஸ்லாமிய வரலாற்றில் ஒரே சம்பவத்திற்காக வேறுபட்ட தீர்ப்புகள் இந்த சிந்தனை குழுக்களால் வழங்கப்பட்டிருக்கின்றன. வேறுபட்ட சிந்தனை முறைகளையும், வேறுபட்ட வழிமுறைகளையும் இக்குழுக்கள் கொண்டிருந்தமையே இதற்கு காரணம். உலகளாவிய ஒரு கட்டமைப்பினுள் வேறுபட்ட கருத்துக்கள் இருக்கின்றன என்பதே உண்மை. இதனாலேயே சட்டவியலில் வேறு வேறு சிந்தனைப் போக்குகள் கொண்ட குழுக்கள் நிறுவப்பட்டன. எந்தக் குழுவும் – ஷியா தத்துவம் உட்பட, காஃபிர்களை (இறை மறுப்பாளர்கள்) இஸ்லாத்திற்கு வெளியே உள்ளோராக பிரகடனப்படுத்தவில்லை. ’ஹதீத் – இக்தெதா- உம்மத்தி- றஹ்மத்துல்’ என்ற தத்துவத்திற்கு எப்போதுமே முக்கியத்துவம் தரப்பட்டிருக்கிறது. ’ஒரு நல்ல மத நம்பிக்கையில் இருக்கும் கருத்து வேற்றுமைகள் அந்த சமுதாயத்திற்கு இறைவனின் அருட்கொடையாகும்”  எனபது இதன் பொருளாகும். இது ( கருத்து வேற்றுமை) மாற்றீடுகளைத் தருகிறது. ஒன்றில்லையெனில் இன்னொன்று- என்ற விருப்பத் தேர்வையும் நமக்குத் தருகிறது. கடந்த இரண்டாண்டுகளாய் இளையோர் இப்புரிதலை சிரமமேதுமின்றி எளிதாக உள்வாங்கிக் கொண்டுள்ளனர்.

கேள்வி: ஃபத்வா-வின் வரலாறு என்ன..?

பதில்: ஃபத்வா எனும் சொல்லின் பூர்வீகம் திருக்குர்ஆனும் சுன்னாவும் ஆகும். புனித நபி மற்றும் அவரது சகாக்களின் காலத்தில் இந்த்ச் சொல் ஓர் ஆட்சிமுறைக் கருவியாக பெரும்பாலும் பயன்படுத்தப்பட்டது. குறிப்பாக தெற்காசியா நாடுகளில் சில மதகுருமார்கள் தங்களின் தனிப்பட்ட முற்சாய்வுகள் காரணமாக இந்தச் சொல்லைத் தவறாகப் பயன்படுத்தியபோது பிரச்சினை எழுந்தது. மருத்துவத்தில் ’போலி டாக்டர்கள்’ எப்படியோ அதுபோலவே இஸ்லாமியத் தத்துவத்திற்கு இந்த மதகுருமார்கள் என்பதாகக் கொள்ளலாம். ஃபத்வா என்பது மிகுந்த அளவு வரையறைக்குட்பட்ட சட்டபூர்வமான சொல். காதிகளும் ( நீதிபதிகள் ) முஃப்திகளும் ( தீர்ப்பு வழங்குவோர்) காலா காலமாக இச் சொல்லை தொடர்ந்து  பயன்படுத்தி வந்திருக்கின்றனர்.  ஃபத்வா அல்லது இஃப்தா என்ற இரு சொற்களுமே ஒரே பொருள் கொண்டவைதாம். மிக முக்கியமான தீர்ப்புக்களில் மட்டுமே இவை பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

( நன்றி : காலச்சுவடு ஜனவரி 2016 இதழ் )

”பயங்கரவாதம் மற்றும் மனித வெடிகுண்டு தாக்குதல்களுக்கு ஃபத்வா ” என்ற நூலின் முன்னுரையில் ஆசிரியரே சில முக்கியக் கேள்விகளை எழுப்பி அவரே பதிலையும் தந்துள்ளார். பொருத்தமான சில கேள்விகள்/பதில்கள்.

கேள்வி: சரியான பாதையில் இருப்பதாக எண்ணிக்கொண்டிருக்கும் ஒரு குழுவோ அல்லது ஓர் அமைப்போ சீர்திருத்தம் என்ற பெயரில் தமது தனிப்பட்ட கொள்கைகளையும், நம்பிக்கைகளையும் பரப்பவும் அமல்படுத்தவும் பிறரைக் கட்டாயப்படுத்துவது சட்டபூர்வமானதா..? கொள்கை வேறுபாடு காரணமாக மக்களைக் கொல்ல இஸ்லாத்தில் அனுமதி உண்டா..? அவர்களின் செல்வம் சொத்துக்கள் முதலானவற்றை அபகரிக்கவும் பள்ளிவாசல்கள், புனித அடக்கஸ்தலங்கள், சமயத்தலங்களை அழிக்கவும் இஸ்லாம் அனுமதிக்கிறதா..?

பதில்: இஸ்லாம் அமைதியான பாதுகாப்பான மதம். சமுகத்தில் அன்பும் நல்லிணமும் நிலவ இஸ்லாம் வழங்கும் ஆதரவு உறுதியானதும் உயிர்ப்புடையதுமாகும். இஸ்லாமிய போதனைகளின்படி, முஸ்லிம், முஸ்லிமல்லாத மக்களனைவரின் உயிரும் உடைமைகளும் எந்த மனிதனின் கைகளில் பத்திரமாக உள்ளதோ அவனே முஸ்லிம். ”மனித வாழ்வு புனிதமானது. அது பாதுகாக்கப் படவேண்டும்” என்பதற்கு இஸ்லாமிய சட்டத்தில் அடிப்படையான இடம் உண்டு. இஸ்லாத்தில் மனித உயிரைக் கொல்வது தடுக்கப்பட்டதும், சட்டத்திற்குப் புறம்பானதும், சில சந்தர்ப்பங்களில் இறை நம்பிக்கையற்ற செயலுமாகும். இப்போதெல்லாம் தங்களின் சொந்தக் கருத்துக்களையும் நம்பிக்கைகளையும் வலிந்து திணிக்கும் வீண் முயற்சியில் பள்ளிவாசல்களில், சந்தைகளில், அரசாங்க அலுவலகங்களில், பிற பொது இடங்களிலெல்லாம் மக்கள் ஈவு இரக்கமற்று தாறுமாறாக பயங்கரவாதிகளால்  கொல்லப்படுகின்றனர். உண்மையில் இவர்கள்  இறை நம்பிக்கையற்ற செயல் புரிகின்றனர் என்பது தெளிவு.  இந்த உலகிலும் மறுமையிலும் இழிவானதோர் வேதனை இவர்களுக்கு உண்டு என எச்சரிக்கப்படுகின்றனர்.

        பயங்கரவாதம் என்பது அதன் சாரத்திலேயே நம்பிக்கையின்மையை அடையாளமாகக் கொண்டிருக்கிறது. தவிர, இஸ்லாத்தின்  கருப்பொருளையே அது நிராகரிக்கிறது. ’தற்கொலை’ இஸ்லாத்தில் தடுக்கப்பட்ட ஒன்று. பயங்கரவாதத்துடன் தற்கொலையும் இணைக்கப்படுகையில் அதன் கடுமையும் தீவிரமும் மிகவும் பெரியதாகிவிடுகிறது. இஸ்லாத்தில் பயங்கரவாதம் சட்டபூர்வமானதல்ல: அது இறை நம்பிக்கையற்ற ஒரு செயல். திருக்குர்ஆனின் பற்பல இறைவசனங்களும், நபிநாயகத்தின் வழிமுறைகளும்   இதனை நிரூபிக்கின்றன. 1400 ஆண்டுகால இஸ்லாமிய வரலாற்றில் இஸ்லாமிய அறிஞர் பலரின் கருத்தும் இதுவாகவே இருந்து வந்திருக்கிறது. திருக்குர்ஆன் விரிவுரைகளிலும் ஹதீஸ்களிலும் (நபி மொழி) ஆழ்ந்த அறிவுடைய பிரசித்திபெற்ற இமாம்களின்  ( மார்க்க அறிஞர்கள் ) கருத்தும், தர்க்கம் மற்றும் சட்டவியல் நிபுணர்களின் கருத்தும் இதுவாகவே உள்ளது.

.     பிறரின் அபிப்பிராயங்களை கண்டனம் செய்வதற்கும் தங்களின் தனிப்பட்ட கருத்துக்களை அமல்படுத்தவும் ஆயுதம் ஏந்தும்படி இஸ்லாம் கூறவில்லை. மாறாக, காரணங்களையும் விளக்கங்களையும் முன்வைத்து  ஏற்கும்படி செய்ய இஸ்லாம் கோருகிறது. பேச்சுவார்த்தை மற்றும் சமரசத்தின் கதவுகளை இதற்காக இஸ்லாம் திறந்து வைத்திருக்கிறது. அறியாமை பொறாமை பகை போன்றவைகளால் பாதிக்கப்பட்டோர் மட்டுமே பொதுமக்களுக்கு எதிரான தாக்குதல்களை மேற்கொள்வர். நரகத்தில் உறையும் கலகக்காரர்களென இவர்களை இஸ்லாம் அறிவிக்கிறது.

கேள்வி: ஓர் இஸ்லாமிய அரசில் முஸ்லிம் அல்லாத குடிமக்களின் உரிமைகள் யாவை..?

பதில்:ஓர் இஸ்லாமிய தேசத்தில் முஸ்லிம்களுக்கு மட்டுமின்றி முஸ்லிமல்லாதோர், ப்சமாதான உடன்படிக்கை செய்துகொண்டோர் என அனைத்துக் குடிமக்களின் வாழ்க்கை, கண்ணியம் உடைமைகள் யாவற்றுக்கும் இஸ்லாம் சரிசமமாக உத்தரவாதம் தருகிறது. ஓர் இஸ்லாமிய அரசில் முஸ்லிமல்லாத குடிமக்களின் உரிமைகள் முஸ்லிம்களின் உரிமைகளைப் போலவே புனிதமானவை ஆகும். மனித உயிர் என்பதில் அவர்களுக்கிடையே பாகுபாடு ஏதுமில்லை. ஆதலால்தான் கொலைக்கான இழப்பீட்டுத்தொகை மற்றும் சட்டரீதியாகப் பழிவாங்கல் போன்ற விசயங்களில் இருதரப்பினரையும் இஸ்லாம் சரிசமமாக நடத்துகிறது. ஒரு முஸ்லிம் சமூகத்தில், தனிமனிதச் சுதந்திரமும் மதச்சுதந்திரமும் முஸ்லிமல்லாதோருக்கு முழுமையாக உண்டு. அவர்களின் சொத்துக்களுக்கும் வழிபாட்டுத் தலங்களுக்கும் முழுப்பாதுகாப்பு இருக்கிறது.

      முஸ்லிமல்லாத குடிமக்களுக்கு இருப்பதைப்போல, முஸ்லிமல்லாத  நாடுகளின் அரசுத் தூதர்கள் மற்றும் தூதரகத்தில் பணிபுரிவோர் ஆகியோரின் முழுப்பாதுகாப்பிற்கும் இஸ்லாம் உத்தரவாதம் அளிக்கிறது. இதுபோல முஸ்லிமல்லாத வர்த்தகர்களின் உயிர் உடைமைகளின் பாதுகாப்பும் இஸ்லாமிய அரசின் பொறுப்பாகும். சண்டையில் ஈடுபாடற்ற அமைதியான முஸ்லிமல்லாத  குடிமக்களுக்கு எதிராக வன்முறையில் ஈடுபடுவது இஸ்லாத்தில் தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது. முஸ்லிமல்லாத அமைதியான மக்களைத் தாக்குவது, பணத்திற்காக அவர்களைக் கடத்துவது, உடல் மன ரீதியாக அவர்களைத் துன்புறுத்துவது, சட்ட விரோதமாய் அவர்களைக் காவலில் வைப்பது  போன்ற செயல்களில் ஈடுபடுவோர் இஸ்லாமிய போதனைகளை பெருமளவு மீறியோராவர்.

கேள்வி:  முஸ்லிம்களின் உரிமைகளைப் பாதுகாக்கவும் இஸ்லாத்தை வளர்க்கும் நோக்கத்துடனும் பயங்கரவாதம் நிகழ்த்தப்படுகிறது என்பதாலேயே பயங்கரவாதத்தையும் அதன் அட்டூழியங்களையும் நியாயப்படுத்த முடியுமா..? பயங்கரவாதம் அனுமதிக்கப்பட்டது என்பதாகக் கருத இடமுண்டா..?

பதில்:  சாமானிய மக்களைக் கொல்வது, அடக்குமுறையில் ஈடுபடுவது, கொடூரமாகவும் வன்முறையுடனும் நடந்துகொள்வது போன்ற செயல்களில் (முஸ்லிம்களின் உரிமைகளைப் பாதுகாத்தல், இஸ்லாத்தை வளர்த்தல் முதலான) நல்லெண்ணமும் பக்திநிறைந்த ஆழ்ந்த நம்பிக்கையும் இருக்கலாம்.  இதனாலேயே  இவை மன்னிக்கப்படக்கூடிய குற்றங்களாக ஆக முடியாது என்பது அடிப்படையான கொள்கையாகும். இதிலிருந்து விலக  இடமில்லை. ஆதலால் பயங்கரவாதிகள் மற்றும் அவர்களின் ஆதரவாளர்களின் வாதம் இஸ்லாத்தின் புனிதச் சட்டத்தின்படி ஏற்றுக்கொள்ளத் தக்கவை அல்ல.

Comments

comments

Add Comment